Verslavingen

Net zoals bij ander dwangmatig gedrag worden bij deze verslaving hoogte/ en dieptepunten ervaren. Wanneer je bezig bent met het uitleven van je verslaving, het aankoopgedrag zelf, is er sprake van een tevreden of zelfs uitgelaten stemming. Even lijkt er weer sprake te zijn van zin in het leven en wordt al het bestaande verdriet vergeten. Zodra de winkelomgeving wordt verlaten, slaat de stemming echter al om. Het gevoel van beloning en vervulling is helemaal verdwenen. Om dat gevoel opnieuw te ervaren, moet er opnieuw worden gewinkeld. En zo is de verslaving een feit. Het gevoel dat er moet worden gewinkeld en- of gekocht krijgt steeds meer de overhand. Maar ook de schuldgevoelens, die ermee gepaard gaan, dringen zich in de loop van de tijd steeds meer op. In veel gevallen worden de gekochte items verstopt of zelfs vernietigd, omdat iemand die verslaafd is aan kopen zich schaamt en alles zal proberen om de verslaving en dus het bewijsmateriaal te verbergen. Er wordt dus maar heel beperkt plezier beleefd aan de verslaving en vaak zelfs in het geheel niet. Want gaan winkelen is allang niet meer leuk maar iets verplichts en dwangmatigs.